Hantle

Też tak kiedyś potrafiłem, ale coś mi strzeliło w kręgosłupie i teraz jestem już ostrożniejszy...
 

Po długiej zimie nastały wreszcie słoneczne dni

Sądząc po ubiorach, fotografie wykonano zaraz po pierwszej wojnie światowej, najpóźniej w początku lat dwudziestych. Zdjęcia robił jakiś wojskowy (widać jego cień w rogatywce z charakterystycznym pochyleniem głowy nad matówką aparatu).
Podobają mi się kapelusze tych pań. A w tle, za ręką pani reżyserującej zdjęcie, ściana domu z ogłoszeniami i zawiadomieniami pracowicie pozdzieranymi przez ciecia i jakimś częściowo zaklejonym, nieczytelnym napisem drukowanymi literami (pewnie żeby nie nalepiać ogłoszeń).

Kobieta z ...

No nie wiem... pies, niedźwiedź, diabeł tasmański?
   

Życiorys jelenia

czyli mój głos przeciwko polowaniom:

    

Siostry Czarskie

Siostry Czarskie w drodze na orgię z Wielkim Trzynastym w majątku hrabiny Lali Koniecpolskiej.

    

Familie - In Linie zu einem Gliede - Angetreten!

Tak się wychowuje dzieci. Ma być Ordnung, a nie jakaś tam rozlazłość, gdzie każdy stoi jak chce. Richt euch! Rührt euch!

Nie trzeba żadnych dodatkowych informacji. Wystarczy jeden rzut oka i od razu wiadomo, że zdjęcie zrobiono w Niemczech. Rok 1938.

   

Ciupaga

Skąd ja to znam - góralska ciupaga jako pamiątka znad morza (i plastikowy Dar Pomorza z napisem Zakopane na podstawce do kupienia na Gubałówce...)
A tak w ogóle - sympatyczne dzieci (a ta biedaczka w czapce aż się zatoczyła, kiedy wsparła się na niej pani z ciupagą).
  

Ciach nożycami (cz. 3), czyli te co się nie załapały

Kobieta potrzebowała zdjęcia legitymacyjnego, więc wycięła swój wizerunek ze zbiorowej fotografii. Może chciała je komuś ofiarować, albo potrzebne jej było do jakichś dokumentów? A to jest odpad, czyli pozostała resztka odbitki.
Co ciekawe, można to samo zrobić pod powiększalnikiem w trakcie wywoływania (a obecnie w komputerze) i wtedy nie ma poczucia brutalnej ingerencji. Wtedy nazywa się to kadrowaniem. Tu jest kadrowanie przy pomocy nożyc i pozostają dowody zbrodni, czyli te odrzucone, patrzące z wyrzutem, niemi świadkowie niecnego czynu.
  
    

Gruber na froncie

- Ktoś nasikał do mojej menażki z kawą. I tym kimś byłeś ty, Kurt. Gruber cię widział.
- Oszalałeś?! Obaj oszaleliście! Gruber, ty w ogóle coś widzisz przez te swoje okulary?
- Daj spokój, Kurt. Powiedz mi tylko, po co to zrobiłeś. W końcu żeby zrobić coś takiego, trzeba mieć chyba jakiś powód...
- Przecież ja nie...
- Nie ośmieszaj się, Kurt. Wszyscy już mają cię dość. Nie sprzątasz po sobie, strzepujesz popiół na podłogę, nie opuszczasz deski w toalecie, wszędzie są twoje niedopałki, gwoździe w twoich butach rysują podłogę, a sierść twojego kota jest na naszych kocach. A zresztą..., nie chce mi się z tobą gadać. Od dziś nie będziesz grał ze mną w warcaby. Ani w szachy z Gruberem. I lepiej pilnuj swojej menażki, bo ktoś może niechcący coś do niej dołożyć.

 

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Jeszcze jeden człowiek z teczką

Niewątpliwie doszło tu do naruszenia przepisów ubiorczych, ale trzeba sobie przecież jakoś radzić...

Szybko idą, bo zimno

Wiosna pełną gębą, ale zdjęcie wstawiam zimowe. Wbrew temu, co się wydaje na pierwszy rzut oka, ten po lewej to nie ksiądz w sutannie, ale facet w spodniach z szerokimi nogawkami, zgodnie z modą tamtych czasów.
Rynek jakiegoś małego miasteczka. Lata czterdzieste zapewne.

Ludzie z teczkami

Urzędnicy na wycieczce. Czasy, gdy teczka z dwoma zamkami była niezbywalnym atrybutem urzędnika.

Zakasać rękawy i wziąć się do roboty...

Dwie sympatyczne, uśmiechnięte służące zabierające się do prania z zawiniętymi wysoko rękawami (co na co dzień w tamtej epoce nie przystoi), czy może członkinie miejscowego zespołu folklorystycznego (pani grająca na tarze i pani grająca na instrumentach perkusyjnych - garnek i odwrócone wiadro)?
Około roku 1910.
  

Z lotu gołębia

Ładna kobieta opalająca się na leżaku, emablujący ją adorator i ten trzeci, który czaił się z aparatem na dachu komórki, żeby z ukrycia sfotografować uroczą sąsiadkę.

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Ładne zdjęcie. I tyle... 
  

Nie szata zdobi, ale...

Co chustka czyni z człowieka... Zdjęcie jest maciupeńkie i w oryginale niewiele na nim widać (również z powodu tego przebarwienia). Byłem przekonany, że na fotografii jest stara babuleńka (przez tę chustkę chyba), dopiero po zeskanowaniu i powiększeniu okazało się, że to młoda dziewczyna...
    

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.
      

Dziewczyna w zbożu

Sympatyczne zdjęcie. Lata trzydzieste. Lato, słońce. Jakaś podwarszawska miejscowość, gdzie zabudowa miejska styka się z polami uprawnymi.
   

Państwo młodzi

Fajne zdjęcie. Pewnie uznane za nieudane z powodu tego gościa na pierwszym planie, ale to właśnie on przełamuje sztuczność upozowania osób do fotografii, stwarza wrażenie naturalności i migawkowości zdjęcia.
Drugi ciekawy element to koń. Wydaje się tu być jak najbardziej na miejscu. Gdyby zamiast furmanki stał samochód, byłby tylko martwym przedmiotem i zdominowałby kompozycję. A koń jest tu równoprawny z ludźmi, stoi sobie, coś tam myśli, wydaje się niemal jednym z gości weselnych.
No i trzecia rzecz to remont chałupy w tle, zmiana pokrycia dachowego. Znać, że idzie nowe. Nowy gospodarz, nowa rodzina, nowe porządki. Styk dwóch światów. Archaiczną strzechę zastępuje blacha ocynkowana łączona na rąbek stojący. Jeszcze kilka lat i na miejscu furmanki będzie pyrkał "ciągnik rolniczy marki Ursus".

P.S. Państwo młodzi jacyś tacy przygaszeni...
     

When the party's over...

Tzw. zrzut po imprezie. Fotograf lewituje w okolicy żyrandola. Rembertów, lata czterdzieste.
   

Nad rzeką

Krakowianka na wakacjach. Rok 1937.

 

Kostium kąpielowy demokratyzuje i zaciera różnice społeczne (ale nie do końca).

  

Muzeum Wojska Polskiego

W latach czterdziestych przed bramą wejściową na teren ogrodu przy Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie ustawiono dwie lufy francuskich ciężkich moździerzy (właściwie chyba haubic) z pierwszej wojny światowej. Ciekawy pomysł, jak na tamte lata, zważywszy, że zdobyto je na bolszewikach w wojnie 1920 roku. Nieporozumienie, czy może dyrekcja Muzeum chciała zagrać władcom PRL-u na nosie? Moździerze tego typu, zakupione przez Rosję we Francji na początku pierwszej wojny światowej, były na wyposażeniu sowieckiego wojska jeszcze podczas drugiej wojny (ale także, zdobyte we Francji w roku 1940, również niemieckiego). Może stanęły tam jako przykład oręża niezwyciężonej Armii Czerwonej, a to, że te konkretne egzemplarze to trofea armii polskiej nie było już tak istotne? Cóż, nigdy pewnie już nie dowiemy się, kto wpadł na ten pomysł i jakie były jego intencje... A może nie było żadnych intencji i nikt się w ogóle nad tym nie zastanawiał? Postawili, to stały, bo były dwie i ładnie flankowały wejście. I tyle.


Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.
  

Tyralierą na jagody

Zdjęcie ma cudowny, przeuroczy i staroświecki klimat. Ukwiecona łąka, fartuszki, marynarskie ubranko, kosz piknikowy i dwie panie guwernantki. Datowałbym je na okolice pierwszej wojny światowej - między rokiem 1910 a 1920.

   
Koniecznie kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.
     

Matura 1912

Warszawski maturzysta sprzed (już ponad!) stu lat.
Nie umiem oprzeć się wrażeniu, że naszym dzisiejszym abiturientom brak szyku (nawet kiedy założą garnitury). Takie czasy... Co nie oznacza oczywiście, że zamierzam idealizować przeszłość. Świat się zmienia. I tyle.

   

Dziewczyna z psem

Zdjęcie - maciuptas. Sympatyczna dziewczyna z bardzo dużym psem. Wakacje 1936, gdzieś między Lwowem a Krakowem.

  

Dziewczyny w oknie

 

Pachnie Italią (chyba przez te okiennice...).

       

  

Moda okupacyjna cz. 2

Jeszcze raz garnitur i oficerki:

Zdjęcie jest z pewnością pozowane i ma jakiś podtekst, obecnie niestety niejasny. Chłopaki wpatrują się w ten sam punkt w gazecie i gdybyśmy mogli odszukać jej egzemplarz w jakiejś bibliotece (jest to "Krakauer Zeitung" - niemiecka gazeta wydawana w czasie okupacji w Krakowie - numer z października 1943 r. - tak wynika z opisu na odwrocie zdjęcia - 4 strona, lewa kolumna) można by próbować nadać tej fotografii jakiś sens. Na razie jednak to tylko trzech młodych ludzi na ławce w parku z niemiecką gazetą.
    

Jeszcze jeden kot

Podoba mi się mina tego kota. I niby spokojna rezygnacja, z jaką gapi się w obiektyw (choć przecież wystarczy rozluźnić leciutko chwyt, by wyczuł swoją szansę i dał nogę).

  

Koty

Dziś jest Światowy Dzień Kota, więc z tej okazji zdjęcie kota (przedwojennego):

Wygląda jakby był w masce. I te oczy...
  

Klasyka fotografii krajoznawczej

Typowe zdjęcie z delegacji (tu - do Krakowa).
  

Chłopaki i dziewczyny

Moi ci oni. Nie dam ich!
Sympatyczne zdjęcie. I znów symetria w ustawieniu grupy do zdjęcia. Psuje ją tylko trochę pani po prawej, ale sprawia wrażenie jakby została dokooptowana już po skomponowaniu kadru (Mama podejdzie bliżej, śmiało, bo nie będzie mamy widać... A chłopaki na płocie: Szybciej, pospieszcie się! Dłużej tak nie wytrzymamy...)
Kielce, czerwiec 1944.

Towariszcz starszina na wiełosipiedie

Na odwrocie dedykacja: Своему лучшему другу от Пети. Г. Варшава 1-5-46 года.
Jaki Pietia, z jakiej jednostki i z jakich służb grasował w 1946 roku po Warszawie? Choć bardziej niż sam Pietia interesuje mnie, kim był jego łuczszij drug, któremu ofiarował fotografię. Data dedykacji też jest nieprzypadkowa - pierwszy maja. A zdjęcie wykonane na pewno wcześniej, więc rower trofiejnyj. Może poniemiecki? A może podwarszawski? A Pietia tak kurczowo trzyma kierownicę, że sprawia wrażenie, jakby dopiero uczył się jeździć. Co swoją drogą jest bardzo prawdopodobne...

P.S. Ile radości może sprawić dorosłemu człowiekowi rower...
   

Warszawiacy 1948

Zdjęcie bez tła. Co daje taki efekt - mgła? Zadymka śnieżna?
   

Strzelcy

Chłopcy ze Związku Strzeleckiego ćwiczą na strzelnicy. Fotografia opisana na odwrocie: Łódź, czerwiec 1939.
A potem były wakacje, a zaraz po nich wojna...

P.S. Jeśli to czerwiec, to dlaczego drzewa w tle są bez liści?

   

O człowieku, który fotografował niebo

To już kolejne zdjęcie z tej serii. Myślę, że to nie jest zamierzony efekt. Prawdopodobnie autor fotografii nie miał świadomości, że błony orto i panchromatyczne słabo rejestrują barwę niebieską i bez zastosowania filtrów efektowny motyw w oddali i obłoki na niebie zleją się z tłem.
    

Ciach nożycami! (cz. 2)

(Uzupełnienie do ubiegłorocznego postu: http://wszufladzie.blogspot.com/2012/07/ciach-nozycami.html )
 

Willa Zalewskich

Jeszcze raz fragment przedwojennej willi Zalewskich na Saskiej Kępie w Warszawie.
  

Dwa pieski?

Zastanawiam się, co naprawdę było tematem tego zdjęcia (co fotograf chciał uwiecznić):

Nowy Świat

Ulica Nowy Świat w Warszawie, koniec lat pięćdziesiątych zapewne, albo początek sześćdziesiątych, w każdym razie na pewno po 56 roku, bo transparenty rozwieszone w poprzek ulicy wydają się być zbyt frywolne jak na okres stalinowski. Po prawej amerykańska ciężarówka GMC, w Polsce zwana popularnie "dżemsem".

P.S. Transparenty są frywolne, bo to pewnie Festiwal Młodzieży z roku 1955.

Do ślubu

Upgrade dworskiej karety - wersja 2.0 (na pneumatykach):

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.
  

Góry zimą

Front w Karpatach. Pierwsza wojna światowa, rok 1917. Widok w kierunku rosyjskich pozycji. Nie widać żywego ducha, ale gdzieś tu wkopane są w zmarzniętą ziemię dziesiątki, a może setki ludzi. Na stoku na pierwszym planie Austriacy, na przeciwległym Rosjanie...

   

Dwie panie

Dwie eleganckie panie na ławeczce. Pani po lewej wygląda jakby miała pod szyją słuchawki od iPoda. To tylko krawędzie chustki, a w dłoni nie trzyma iPoda, tylko lusterko, ale na pierwszy rzut oka poprawia sobie słuchawki (tak jakby przewody się splątały, czy coś takiego).
Widzimy to, co chcemy zobaczyć, czego oczekujemy, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, albo co się nam zasugeruje. Ja widzę tu panią z iPodem.

 

Zimą w górach

Zabawne, tyle osób na zdjęciu, a uwagę zwraca się na dwie albo trzy. W jednym z wcześniejszych postów pokazałem inne zdjęcie tej samej grupy ( http://wszufladzie.blogspot.com/2012/03/zdjecie-grupowe.html ) i wystąpił tam ten sam mechanizm - na fotografii zauważa się tylko dwie dziewczyny. Jestem przekonany, że były tzw. duszami towarzystwa.

 

Zdjęcie z lat trzydziestych.
Nb. moda się zmienia, a górale zawsze wyglądają tak samo.